این وبلاگو نخونین

درست ۲ سال پیش بود چقدر زود گذشت

دو سال پیش بود که من اومدم این جا و وبلاگم رو ساختم و اولین مطالبمو گذاشتم البته یه کم بیشتر از دو ساله باورم نمی شه زمان خیلی زود می گذره اون موقع به چی فکر می کردمو حالا اصلا این وبلاگ برام اهمیتی نداره یعنی فقط به خاطر اون پستای قدیمی دوسش دارم   فقط به خاطر اون موقه هاست که میام و چقدر عوض شدم

 

چقدر دوستای بیش تری پیدا کردم و چقدر تنهاتر شدم .

من نمی خوام بیش تر از این بزرگ بشم خدایییییاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

خسته شدم بسه دیگه تا کجا باید پیش برم من تا همین جاشو خیلی دوست دارم

وقلمم را به زور از دستانم کشیدند زبانم را بریدند ولی با لهای خیالم را هرگز نمی توانند ببرند من پرنده نیستم من آدمی با بالهایی برای پروازم

وای دیدین بالای تونل رسالت چی نوشته ؟

من تازه امروز دیدم یه ذره شر و وره ولی یه ذره هم معنی داره این دفعه که داشتین از اونجا رد می شدید بخونیدش بعد با سرعت زیاد وارد تونل بشیدو لایی بکشید و از ته دلتون بخندید

 

هیچ کس نمیتونه مجبورم کنه با سرعت کم برونم

دخترکی که بدون کفش در مزرعه راه می رفت گل و خاشاک برایش مهم نبود دخترکی که فرش می بافت در اتاق مادرش زخم و پینه ی دستانش برایش مهم نبود.

دخترکی ،دخترکی ،دخترکی ...و دخترکانی که بی هدف می رفتند ولی برایشان مهم نبود

 

 

ما محکوم به بودن هستیم محکوم به نفس کشیدن همراه با ترس عجیبی از رها شدن از فریاد کشیدن رفتن و تمام شدن .با این حال این بودن را دوست داریم و حاضریم به هر قیمتی آن را نگه داریم .

کاش از ما می پرسیدند که آیا می خواهیم؟ 

شاید زندگی حقی است که به اشتباه به بعضی ها هدیه شده است

تو که ماه بلند آسمونی منم ستاره می شم دورت می گردم

اگه ستاره بشی دورم بگردی منم ابرمیشم روتو می گیرم

اگه ابر بشی روموبگیری منم بارون میشم نم نم می بارم

اگه بارون بشی نم نم بباری منم سبزه میشم سر در میارم

اگه سبزه بشی سر در بیاری منم گل میشم پهلوت میشینم

اگه گل بشی پهلوم بشینی منم بلبل میشم چه چه می خونم

برای تنها بچه مگس دوست داشتنی:

حالم بهتره و هر روز بهتر هم میشه دل تنگ هم هستم به پرواز فکر می کنم و به رها شدن ورسیدن به چشمه ی آبی که بر خلاف دیگر چشمه ها عصیان میکند و وجودم که اکنون در پی او می گردد و فقط به هیچ میرسد .ازعدم بدم میآید . وسرسپردگی در کارم نبود تا آن روز که تنهایی را به من نشان داد به او سر سپر ده ام .مرگ را هم دوست ندارم.ابر .دیوار و وحشت ...

وتمام

مرگ که دوست ندارمش به سراغم می آید در هر حال و عدم مرا به همه اثبات می کند  .

تمام

نمی دونم این ایده از کجا توی سر اون آدم پیدا شد ولی میدونم کهمنو هم به خنده واداشت و هم یه مدت کوتاهی روش فکر کردم .

و اون ایده این بود:

به عقیده ی مسلمانان ازدواج خواهر و برادر حرامه واما از طرفی تمامی ما انسان ها از یک زن و مرد و ازدواج فرزندان آنها به وجود اومدیم .وسوال این جاست آیا ما حرام زاده نیستیم؟و آیا انسان هایی که مسلمان نیستند و این کار را انجام می دهند حرام زاده نیستند؟

خیلی جالبه !نه!

و بی آن که خواسته باشم در سکوت تاریک و خنک اتاق دستهایم  به حرکت در آمدند و بی هوا چرخیدند و سپس پاهایم و سپس تمام وجودم و گریه کردم و فریاد کشیدم بی آن که خواسته باشم ناگهان در ها گشوده شدند ونور تاریکی ها را در نوردید و در شلوغ روشن گرم اتاق ایستادم تمام وجودم ایستاد بی آن که خواسته باشم یک قدم جلوتر آمد دستهایم می لرزیدند یک قدم عقب تر رفتم  بعد تصمیم گرفتم که دیگر حرکت نکنم .

دستهایم را گرفت بعد با هم چرخیدیم  من این را می خواستم  می خندیدم و اشکهایم پایان نداشتند .

ایستادیم بدون این که خواسته باشیم هنوز می لرزیدم ... 

(قطعه ی آغازی از کتاب ...... اثر خودم)

 

۳ هفته از تموم شدن کنکور و شروع شدن آزادی می گذره .....................

خوشحالللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللمممممممممممممم

                    

ای بابا مگه میشه نیومد تو نت

چقدر درس بخونم خسته شدم   .

راستی ممنون که به من سر می زنید وشرمنده می کنید

تمام مهسا

 

 

من دیگه بلاگفا نمیام تا بعد کنکور امیدوارم موفق بشم

 

کنکوررررررررررررررررررررررررررر واااااااااااااااااااااااااااای ی ی ی ی

مهسا

روی دفتر هایم

روی میز تحریرم روی درختان

روی ماسه روی برف

نام تو را مینویسم

روی همه ی صفحه های خوانده شده

روی صفحه های سفید

روی سنگ و خون و کاغذ یا خاکستر

نام تو را مینویسم

روی جنگل و کویر

روی قلبم

برآشیانه ها و گل ها ی طاووسی

نام تو را مینویسم

روی همه تکه پاره های آسمان لاجوردی

روی مرداب این آفتاب پوسیده

روی رودخانه این ماه زنده

نام تو را مینویسم

وبه نیروی یک واژه

زندگی را از سر میگیریم

من برای شناختن و نامیدن تو

پا به جهان گذاشته ام  

 

جای پاهای آخرین مسافر خسته هنوز روی پادری مسافر خانه به جا مانده

  افسوس هم روی پیشخوان سایه افکنده..........................................................................

 

کاش فقط یک رویا نبود جای پای یک رهگذر

وافسوس روی پیشخوان دروغ بود

 و ای کاش تو هم فقط رهگذری بودی و بس     

امروز ۱۴ مرداد ماه سال ۱۳۸۷ است خیلی خوشحال نیستم زمونه ی خوبی نیست همه نامردی همه بی مرامی همه.........................

 

اه خسته شدم دیگه خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا